Asfalttaki fren izi, lastiğin yola kazınmış halidir; kauçuk erir, siyah bir imza kalır. Araba çoktan gitmiştir, duruşu hâlâ oradadır. Hayatın ani frenleri de böyledir; sen devam edersin ama durmak zorunda kaldığın an arkanda kalır. İz, duruşun geride bıraktığı sestir.
Dikiş izi, tenin bir araya gelmiş iki yakasıdır; iplik alınır, yara kapanır, ama o çizgi ömür boyu kalır. Acımaz, sadece hatırlatır. İyileşmek, yarayı unutmak değil, iziyle barışmaktır. İz, acının geçtiğinin ama yaşandığının kanıtıdır.
Kurumuş nehir yatağı, suyun bir zamanlar aktığı kıvrımlı oyuktur; artık sessizdir, şekliyle eski akışı anlatır. Bırakıp gidenin ardında kalan boşluk da böyledir; yokluğun kendisi, varlığın şeklini alır. Hangi nehrin yatağına bakıp hâlâ su bekliyorsun?
iz için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.