Sivri ucu bir noktaya sabitlenir; kalemli ayak etrafında döner, daireyi çizer. Merkez sabit kalmadıkça ortaya çember çıkmaz, eğri büğrü bir karalama olur. İnsanın da bir merkezi olmalıdır; nereye gidersen git, dönüp dolaşıp aynı iç dengeye oturmazsan, çizdiğin hayat şekilsiz kalır. Pergel, dairenin değil, merkezin marifetidir.
İki ayak arasındaki açı değiştikçe daire büyür ya da küçülür; aynı merkezden, aynı sabit noktadan bambaşka dünyalar çizilebilir. Aynı yerden başlayıp ne kadar farklı hayatlar yaşanabileceğini gösterir; mesele nereden başladığın değil, ne kadar açılabildiğindir. Pergel, aynı kökten farklı ufuklar çizebilmektir.
Çizgi başladığı noktaya döndüğünde daire tamamlanır; kalem kalkar, pergel katlanır. O an, hem sonun hem başlangıcın aynı yer olduğu görülür. Bazı yolculuklar, çıktığın yere döndüğünde anlam kazanır; bitiş, başlangıcı selamlamaktır. Hangi daireni tamamladın da pergelini katlayıp huzurla kenara koydun?
pergel için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.