Susmak, ses tellerini durdurmaktır. Ama asıl yorgunluk susarken başlar; söylenmeyen cümle zihinde dönmeye devam eder. Tartışmayı bırakan insan susmaz; içindeki konuşmayı hiçbir zaman susturamaz. Asıl gürültü, ağzını kapattıktan sonra başlar.
Konuşurken nefes ağızdan çıkar; sustuğun anda buruna döner, derinleşir ya da sığlaşır. Söylemediğin şey ciğerlerine iner, orada bekler. Sustukça biriken o nefes, en son nereden çıkacak?
Susarken dudaklar kapanır ama çene kasılır, dişler sıkılır. Söylenmeyen her söz, çenede birikir. Kırgın insan susmaz; sözü dişlerinin arasına sıkıştırır.
susmak için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.